«هی تاکسی» آن‌چه خوب است پدرها و مادرها درباره این بازی بدانند

Hey taxi icon

شناسنامه

نام کامل: هی تاکسی
سازندگان: هی تاکسی
سیستم­عامل:Android
رده سنی: +۷

ماجرای بازی

در «هی تاکسی» بازیکن می‌تواند در سه مدل مختلف بازی کند. در مدل اول بازیکن یک مسافرکش است که باید با یک تاکسی، مسافر سوار و پیاده کند. در مدل دوم بازیکن راننده مینی‌بوسی است که به استادیوم می‌رود. در این حالت ابتدا بازی از بازیکن می‌پرسد که طرف‌دار کدام تیم است و سپس بازیکن باید طرف‌داران و هواداران تیم مورد نظر را سوار کند. در نسخه سوم نیز بازیکن یک پلیس است و باید ماشین‌های مشکوک را بررسی نماید.

         همین‌طور در هر روایت از بازی، بازیکن ماموریت هایی نیز دارد که باید به انجام برساند.

بررسی محتوا و آثار بازی

         از مزایای بازی برای بچه‌ها، آشنایی ایشان با شغل رانندگی است. رعایت قوانین توسط راننده و ذکر و یادآوری آن با تکه‌کلام‌ها باعث می‌شود تا مخاطب خردسال با قوانین راهنمایی و رانندگی بیشتر آشنا شود. هر چند راننده به قوانین عمل می‌کند، اما در بازنمایی بازی این اطاعت از روی اکراه است و این نکته باعث می‌شود تا تصویر بدی از راننده در ذهن مخاطب به‌جا بماند و مخاطب کودک از این پس راننده را این‌طور باز بشناسد؛ کمی لات و از سر اجبار مطیع قانون، کسی که موسیقی کوچه‌بازاری دهه پنجاهی گوش می‌دهد.

         از دیگر نقاط قوت بازی واقع‌گرا بودن است. اگر بازیکن در بازی تند برود مسافران را از دست می‌دهد. اگر مرتبا گاز و ترمز کند باید سریع‌تر لنت را عوض کند و همین که برخی از وسایل مصرفی ماشین مثل شمع، لنت و لاستیک باید عوض شوند حس  خوب و نسبتا دقیق‌تری از راننده بودن را در ذهن بازیکن می‌سازد. وجود تابلوهای راهنمایی و رانندگی نیز بخشی از این واقع‌گرایی را تشکیل می دهد.

         در این بازی بازیکن می‌تواند ماشین‌ها را خرید و فروش کند یا ماشین کارکرده و دست دوم بخرد. این خرید و فروش به او کمک می‌کند تا توانایی‌اش در هزینه و فایده را افزایش دهد و به تدریج راحت‌تر حساب و کتاب بکند.

         در نسخه  ورزشی و فوتبالیِ بازی، در جاده تابلوهایی وجود دارند که در آن‌ها نکات مثبت و آموزنده‌ای پیرامون رفتارهای اجتماعی وجود دارد. البته در کنار نقاط متعدد قوت بازی، بازی ایرادات فنی مختصری نیز دارد مثل این که روی صفحه‌های عریض با خطا اجرا می‌شود.

کمی عمیق­تر بیاندیشیم

         متاسفانه گاهی ماموریت‌های بازی خلاف قانون است، مثل این که بازیکن مسافری را در منطقه پارک ممنوع پیاده کند یا این که از کنار ماشین‌های دیگر با فاصله‌ی کمی رد شود. وجود این ماموریت‌ها در تناقض با جهت‌گیری‌های مثبت و کلی بازی است که تمایل به آموزش قانون و رعایت آن دارد و تکرار آن باعث می‌شود تا بازیکن در تعریف راننده خوب دچار خطا شود.

در هی تاکسی شخصیت‌های متفاوتی حضور دارند که هر یک نماینده بخشی از مردم جامعه ایران هستند. بازی این پتانسیل را دارد که شناختی واقع‌گرایانه از جامعه را به بچه‌ها معرفی کند اما متاسفانه بازی در این نمایش ناقص عمل کرده و خیلی از اقشار جامعه در آن حضور ندارند. برای مثال هیچ فردی که ظاهری مذهبی داشته باشد در بازی دیده نمی‌شود. این مسئله شناختی خلاف واقع را برای مخاطب بازی خصوصا اگر کم‌سن باشد ایجاد می‌کند.

با فرزندانمان گپ بزنیم

         ذهنیت منفی که ممکن است نسبت به راننده‌ها در ذهن کودکان ایجاد شود نیاز به تصحیح دارد و این تصحیح با گفت‌وگو رخ خواهد داد. بهتر است به ایشان توضیح دهیم که همه‌ی آدم‌ها مثل هم نیستند و در بین راننده‌ها هم مانند بقیه صاحبان مشاغل آدم‌های خوب و بد، مودب و بی‌ادب حضور دارند و از این رو نباید درباره آدم ها یک پیش داوری کلی داشته باشیم.

بهتر است به فرزند خود توضیح دهیم که راننده‌ی خوب خلاف قانون عمل نمی‌کند. به او توضیح دهیم رعایت قوانین از روی اجبار و بخاطر ترس از جریمه و پرداخت پول نیست بلکه آدم‌ها باید به قوانین برای رعایت نظم اجتماعی، برای جلوگیری از هرج و مرج و برای رعایت حق دیگران احترام بگذارند.

یک دیدگاه بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


*