بررسی بازی باباپز

babapaz icon

شناسنامه

نام کامل: باباپز
سازنده: آواگیمز
سیستم عامل: اندروید
رده‌بندی:
+ ۳ (کافه‌بازار)

ماجرای بازی

بازی، ماجرای آغاز کسب و کاری با موضوع آشپزی و تهیه غذا توسط صاحب یک فلافلی است. البته صاحب این مغازه فقط در کار تهیّه فلافل متوقف نمی‌ماند. او مدام سعی می‌کند با راضی نگه داشتن مشتری‌ها و اخذ امتیاز بیشتر، چرخه کسب و کارش را گسترش دهد. امکانات مغازه در ابتدای بازی بسیار کم است، ولی می‌توان با کسب درآمد بیشتر، تجهیزات پخت غذای خود را افزایش داد. طراحان این بازی برای افراد تازه‌کار «خودآموزی» طراحی کرده­اند که برای پیشرفت و موفقیت در بازی کارآمد است.

بررسی آثار و محتوای بازی

«آشپزی» فعالیّت اصلی کنشگر این بازی است. بازیکن در نقش آشپزی هست که قرار است کار کند و در کارِ خود پیشرفت نماید، در مراحل بعدی غذاها و مخلفّات غذایی بیشتری به منوی رستوران اضافه می­شود و البته این برای آشپزِ بازیِ ما مسئولیت‌آور است ؛ هر قدر امکانات مغازه بیشتر می­شود ، به تعداد مشتری­ها افزوده خواهد شد و بازیکن باید بتواند رضایت همه را کسب کرده و از همین طریق امتیاز بیشتری کسب نماید.

مشتری­ها وارد مغازه شده و  سفارش خود را می­گویند و کار اصلی صاحب مغازه، شروع می­شود. بازیکن با چهره­های متنوعی از مشتری­ها مواجه است که وارد مغازه می‌شوند؛ از جوانی که عینک دودی زده تا پیرزنی که­ خود را با چادر سفید گل­گلی پوشانده است.

بازیکن باید هم­زمان هم به ورود، خروج و زمان انتظار مشتریان دقت کند، و هم مراقب غذایی که در حال آماده شدن است باشد و پس از آماده شدن آن را به مشتریان تحویل دهد که مجموعه این تلاش‌ها می‌تواند میزان هماهنگی چشم و دست را افزایش دهد.

این بازیکن  است که باید در مورد نحوه خرج کردن سکه‌ها «تصمیم» بگیرد، به همین دلیل دقت در خرج کردن درآمدهای مغازه باعث می‌شود که حساب­گری در روند کسب و کار اهمیت یابد و افراد آینده­نگری خود را از طریق محاسبه سود و زیان خریدها تقویت کنند. بازیکن در صورتی که نیاز داشته باشد، می­تواند با پرداخت پول واقعی اقدام به خرید سکه نماید. از این رو خوب است در هنگام بازی بر نحوه هزینه کردن پول واقعی توسط فرزندمان نظارت داشته‌باشیم. باباپز حالت آنلاین ندارد و بنابراین نگران آسیب‌های‌احتمالی حالت آنلاین برای فرزندمان نیستیم.از کارهای جالبی که در این بازی می­توان انجام داد بهبود فضای مغازه است. می­توان برای رستوران اقدام به خرید تجهیزات صوتی و تصویری کرد تا از این طریق تمایل مشتریان را برای انتظار بیشتر در صف غذا افزایش داد.

بازی دارای سیستم یادآور  (Push Notification)می­باشد، یعنی اگر شما چند روز به سراغ بازی نروید، او سراغ شما می­آید و احوال شما را می­پرسد و نیز در مورد موارد ضروری که باید به آن­ها در مغازه بپردازید، به شما هشدار می­دهد. هم­چنین «جایزه روزانه» از دیگر راه­های تشویقی است که مخاطب را به ادامه بازی کردن ترغیب می‌کند.همین موضوع البته ممکن است تمرکز نوجوانان را برای انجام کارهای دیگر بر هم بزند.

موسیقی یا صداگذاری بازی جالب است. علاوه برصدای بازی، صدای پختن غذا و در بعضی موارد نیز صدای آشپز را می­شنویم که این­ها در ترغیب مخاطب به بازی بسیار تاثیرگذار است. 

طراحان بازی ماموریت­های عجیبی برای بازیکنان در نظر گرفته اند.مثلا از بازیکن می‌خواهند که بر خلاف روال معمول بازی، غذاها را بسوزاند و امتیاز بگیرد! و یا این که مشتری‌ها را ناراضی کند تا امتیاز بگیرد!! انجام این گونه ماموریت­ها به طور ناخودآگاه اندیشه هدف وسیله را توجیه می‌کند را در ذهن نوجوانان تقویت خواهد کرد. به عبارت دیگر موجب می­شود نوجوانان یک تلقی نسبی از خوب یا بد بودن کارها پیدا کنند.

کمی عمیق‌تر بیاندیشیم

بازی­هایی از این جنس علاوه بر این­که مخاطبان را سرگرم می­کنند، به آن­ها آموزش اقتصادی نیز می­دهند. اما نکته­ای که باید به آن توجه کنیم تاثیری است که این بازی ممکن است در ارتباط ما با دیگران بگذارد. مبنای ارتباط ما با دیگران (یا مشتری­ها) در این بازی فقط «پول» است. بازی در مورد رعایت انصاف و توجه به فقرا چیزی به ما نمی‌آموزد و گویا فقط «سود» است که اصالت دارد. باید مراقب بود مولفه­هایی مانند «بخشش» و «انصاف» و … که جزء مبانی دینی و فرهنگی  ماست فراموش نشود.

با فرزندانمان گپ بزنیم

فرزند ما هم ممکن است علاقه داشته باشد شغل­های گوناگون را تجربه کند. با این بازی فرزندمان فروشندگی و آشپزی را تجربه می­کند و با فضای شغلی این کار آشنا می­شود. اما خوب است به او یادآور شویم که مبنای ارتباط با دیگران صرفاً «پول» نیست. ارائه خدمات به هم­نوعان انسان­ها را با هم مرتبط می­کند و در این ارتباط است که انسان­ها باید کرامت یکدیگر را ارج نهند و بر مبنای همین «کرامت» به هم­دیگر احترام بگذارند. در معارف دینی و فرهنگی ما سود به­ خودیِ خود اصالت ندارد و والدین فرزندان در تربیت باید مدام به این موضوع اشاره کنند. «خدا روزی رسان است» تجربه‌ای است که ما مسلمانان نه تنها به آن معتقدیم، بلکه آن را تجربه کرده­ایم.

یک دیدگاه بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


*